The Sounding Burrows' Litter 2005 Week 3

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 31-12-2005 ©The Sounding Burrows

De derde week

Deze week zijn het hondjes geworden. Hun ogen zijn open gegaan (jippie, ik heb weer Sinatra's!), ze hebben geleerd te kwispelen, om echt te lopen (al vallen ze nog geregeld om), ze kunnen uit de kist komen, maar terugklimmen is iets wat ze tot volgend week hebben uitgesteld, ze beginnen zindelijk te worden, dus hun moeder ruimt niet meer alles op (nu ben ik dus aan de beurt). De laatste drie dagen heb ik daarom de slaapkamervloer met kranten bedekt (al zie je dat niet op de foto's), want dat maakt het opruimen wat makkelijker. Ik ben blij dat ze al de moeite doen om uit de kist te klauteren om erbuiten te gaan plassen, want ook al moet ik nu wel opruimen, het is een duidelijk teken dat ze makkelijk zindelijk zullen worden. Nog een week of twee en dan zijn ze groot genoeg om achter me aan naar het balkon te rennen en daar te gaan plassen. Ze proberen trouwens nu al achter me aan te rennen en ze zijn gek op menselijk gezelschap. Dit keer besteed ik nóg meer tijd aan het hanteren van mijn pups, want ik heb op tv iets gezien over Superpuptraining in de VS. Daar wordt het gebruikt voor politie en legerhonden, zodat ze stabieler worden. In het programma was het gebruikt voor Chowchow pups, die berucht zijn voor de problemen die ze geven als je ze moet kammen. Omdat deze pups Superpuptraining hadden gehad, bleven ze met acht weken oud al keurig liggen en lieten de borstel- en kambeurt gelaten over zich heenkomen. De theorie loopt ongeveer als volgt: een pup dievoor een paar seconden stress te verduren krijgt en die daarna meteen een aangename ervaring krijgt, zal als volwassen hond beter in staat zijn met stress om te gaan. In mijn geval bestaat de "stress" eruit dat ik ze ondersteboven houd, op hun rug in mijn hand leg (dat vinden ze al zo gewoon dat ze er bij in slaap vallen), hun voetjes vastpak, ze op hun buikje kietel en meer van dat soort kleinigheidjes, en de prettige ervaring bestaat er uit dat ik ze bij een lekkere volle tepel van hun mammie plaats. Nou wat zou een pup nog meer kunnen wensen? Privet blijkt ondertussen te denken dat ze al heel wat voorstelt. Die moet je niet uit het oog verliezen! Met 16 dagen weigerde ze op haar rug te gaan liggen. Ze worstelde om vrij te komen en brulde toen ze haar zin niet kreeg. Omdat haar moeder zo'n zelfde reactie kreeg toen ze haar billen schoonmaakte en zij ging gewoon verder, vertrouwde ik erop dat ik ook gewoon door kon zetten en hield haar vast tot ze ophield met worstelen. Uiteindelijk gaf ze toe, maar dat duurde ruim vijf minuten: dat is een hele lange tijd voor zo'n jong pupje! Maar het resultaat is dat ze een stuk makkelijker in de omgang is. Ik kon mijn ogen net geloven, maar ik was niet de enige die het door had. Het viel mijn moeder ook op. Rond de 18e dag ontdekten ze mijn gezicht en hoe leuk het is om in mijn neus te bijten (ze hebben nog geen tanden) en mijn mond te likken. Ze zijn heel erg graag bij me, vooral in de buurt van mijn gezicht, dus af en toe ga ik op de grond liggen, zodat ze tegen mijn gezicht aan kunnen liggen. Maar jammer voor ze: het is niet bijster comfortabel voor mij, dus erg lang blijf ik niet liggen! Deze week heb ik ook voor de tweede keer hun nagels geknipt. Niet dat dat echt nodig is, het gaat mij er om dat ik vanalles met ze doe wat ze in hun latere leven ook tegen zullen komen / over hun kant zullen moeten laten gaan. Ook heb ik ze al gekamd en geborsteld. Ze leven in mijn slaapkamer, maar in mijn geval is dat de kamer waar ik het meeste werk verricht, omdat daar het bureau met mijn computer staat en ik woon in een drukke omgeving, dus ze horen allerlei dagelijkse geluiden. Ik zet af en toe de radio aan, ze horen de buren, ze hoorden de herrie van Koninginnedag (ik woon middenin het centrum, dus ik kan m'n lol op ...) met dronken lui lallend door de straat, de toeters, het vuurwerk etc. etc. Ze hebben laatst ook al onweer gehoord en het maakt ze helemaal niets uit. Ik heb stofgezogen om hun heen, ik heb de vloer gedweild etc. etc. en ze bekijken me met interesse, maar dat is het nu net: ze kijken naar míj. Wat ik doe vinden ze belangrijker dan de andere dingen die gebeuren en dat is precies wat ik zo graag wil!

Genoeg gekletst voor deze week. Hier komen de foto's. Ik heb nog een paar bewegende gifjes gemaakt zodat je ze kunt zien bewegen, maar die hebben wel even de tijd nodig voor ze goed zichtbaar zijn. De gifjes zijn wat kleiner van formaat, zodat als het downloaden wat langer duurt, je aan het formaat kunt zien dat het om een gifje gaat. Het zijn geen fantastische filmpjes, maar het gaat om het idee. Overigens, had ik al verteld dat de andere honden helemaal gek zijn op de pups? Nou dat is dus zo. Net als Tryfan vroeger. Ik vind dat zó gaaf!

Aan het begin van de week beginnen ze met elkaar te spelen.

Henbane vindt ze fascinerend.

Nicky en Privet stoeien.

Eentje heeft ook interesse in Henbane

Maar van spelen word je moe, dus eerst even een bezoekje aan de bar en dan lekker slapen.
Al blijft Nicky me in het oog houden (net als Ashop;-P)

De volgende dag komt Nicky te laat: ze moet haar hele gewicht in de strijd gooien om een plekje te bemachtigen.

Maar daarna is het weer dolle pret.

Een vergadering net buiten de kist. Ashop houdt ze nauwlettend in het oog.

Hun volwassen zusjes komen er ook bij. OK, ik kan niet anders dan denken "de zusters van de ronde tafel" De tafel erbij en Koning Arthur heeft nieuwe ridders

De keer daarop gaan ze op onderzoek uit.

Ik help ze bij hun onderzoekingen en maak hun wereldje twee keer zo groot door ze in de woonkamer te plaatsen.
Oeps, mijn kleed is echt wel schoon hoor, alleen op de foto's ziet het er zo groezelig uit. Omdat ik twee dezelfde kleden heb en op een daarvan mijn boekenkast staat, is het erg moeilijk ze weg te gooien. Dat is bijna net zo veel werk als echt verhuizen en dat wil ik zo snel mogelijk.